De naam ‘El Tigre’ bestaat al sinds 2015. “Het team is ooit ontstaan door de broers Chiel-Jan en Raymond’’, legt Kay uit. “Zij hadden het idee om twee teams bij elkaar te voegen en samen verder te gaan. We kenden elkaar vanuit het zaalvoetbal. Het klikte, en iedereen is blijven plakken. De groep is echt naar elkaar toe gegroeid.” Daarvoor heeft Kay nog met andere teams meegedaan.
Volgens Kay kan ‘El Tigre’ van iedereen verliezen, “maar we kunnen het ook iedereen moeilijk maken. Het verste dat we zijn gekomen, is de derde plek. Meestal doen we wel mee met de finaleavond. Vorig jaar helaas weer een keer de verliezersronde, toen zat alles tegen. Het gaat er bij ons echt om hoe de bal rolt. We zijn allemaal verdedigers, al kunnen een paar jongens ook wel een doelpunt meeprikken, maar we zijn geen team dat met 6-0 wint.”
Het team was gevormd, maar de naam ‘El Tigre’ is uiteindelijk pas later ontstaan op een trainingskamp in Drenthe. “Na een avond gezelligheid heeft Johan Tap, naar eigen zeggen, tijdens een toiletbezoek oog in oog gestaan met een echte tijger! Uiteindelijk bleek dit de Bengaalse kat van de buren op het vakantiepark te zijn. Dit was zo’n iconisch moment dat we onze teamnaam daaraan hebben verbonden, El Tigre’’, vertelt Kay. Ook was het team was één van de eersten met een logo. ‘’Die zie je op de afbeelding, hier zijn we tien jaar geleden mee begonnen op Twitter destijds. En vorig jaar heeft Luca het logo een frisse Gen Z-update gegeven.’’ Waarom het team er opnieuw voor heeft gekozen deel te nemen? Daar is Kay heel duidelijk in: ‘’Het BFV heeft iets… een stukje gezelligheid en een stukje prestatiedrang. Ook al weet je dat je niet gaat winnen, je wil toch kijken hoe ver je het kan schoppen.’’ Het is hem met de paplepel ingegoten. ‘’Vroeger deden mijn vader en broer ook mee, en dan word je er zelf ook enthousiast van. En nog steeds heb ik het gevoel van: het BFV hoort erbij. Het is niet te omschrijven. Omdat je het al zo lang doet, is het erbij gaan horen. Het is ieder jaar niet eens een discussie: tuurlijk doe je mee.’’
Kay staat op goal, en namen als Johan Tap, Gilbert Koelewijn, de broers Raymond en Chiel-Jan Schaap, Ayrton en Luca Bijlard vormen de basis in het veld. Ook is er nog een Spanjaard aangetrokken, “maar verdedigen kan hij niet” lacht Kay. Is er nog een bepaalde tactiek die het team toe gaat passen? “Wij hebben nooit bezuinigd op defensie, maar juist jarenlang geïnvesteerd in een goede verdedigingslinie en zijn klaar voor de strijd”, zegt Kay. “Of zoals Cruijf het zo mooi had kúnnen zeggen: zonder tegengoals ga je ook nooit verliezen.’’