De hoofdrolspelers van dit legendarische tafereel: Ted Duijst en Wouter van Halteren, toen nog blozende zestienjarigen, speelden samen met een aantal familieleden in het team dat luisterde naar de exotische naam FC Koeweit. Niet omdat iemand daar ooit geweest was – maar omdat Koeweit in 1982 voor het eerst meedeed aan het WK in Spanje. Tijdens dat WK gebeurde iets opmerkelijks: een wedstrijd van Koeweit werd gestaakt toen de Sjeik persoonlijk het veld op kwam lopen om verhaal te halen bij de scheidsrechter. Het inspireerde de familie tot een briljante vondst: als Koeweit een Sjeik had, dan moest FC Koeweit dat natuurlijk ook. De eer viel op Aart Duijst, assurantieadviseur en geboren gangmaker, die als Sjeik “Assur-Antie” plaatsnam op de bank – volledig in traditioneel gewaad en een theedoek op het hoofd.
En toen, het historische moment: de allereerste aftrap van het BFV-toernooi ooit. Ted Duijst en Wouter van Halteren stonden klaar. Scheidsrechter van dienst: Ko de Haan, legendarisch fluitist uit de regio, bekend van zijn liefde voor regeltjes waar niemand ooit van gehoord had. Ted raakte de bal. Zachtjes. Zeer zachtjes. PIIIIIEEEEEEEP! De bal was amper een schoenlengte verplaatst of het spel ligt al stil. Vrije trap tegen. Na één seconde. Wat bleek? Ko de Haan had iets gezien – en greep onverbiddelijk in. Zijn legendarische uitleg? “De bal heeft bij de aftrap geen hele omwenteling gemaakt.”
Wat volgde, was chaos van het zuiverste water. Iedereen – en dan bedoelen we écht iedereen – van FC Koeweit stormde op Ko de Haan af. Spelers protesteerden. Trainer Henk "Varen" de Graaf ging ouderwets uit zijn dak en ging op zijn knieën zitten om aan de referee uit te leggen dat de bal wel degelijk geheel was verplaatst. En natuurlijk: Sjeik Assur-Antie die opstond van de bank en dreigde het team, van het veld te halen, geheel in stijl met het grote voorbeeld uit Koeweit. Gelukkig kwam het zover niet.
Na een afkoelingsperiode van een minuut of vijf – waarin Ko de Haan even op adem moest komen en waarschijnlijk ook zijn levenskeuzes heroverwoog – werd de wedstrijd hervat. De scheidsrechter was zichtbaar aangeslagen. En wie goed keek naar toernooi organisator van het eerste uur Lou Beukers gezeteld in de Regiekamer, zag een man met radeloze ogen die uitstraalde: "Waar ben ik in hemelsnaam aan begonnen met dit toernooi?"
Het BFV-toernooi ging door. Jaar na jaar. Inmiddels zijn we ruim 40 edities verder, en is het toernooi niet meer weg te denken uit de Spakenburgse zomer. Maar één ding is zeker: de allereerste aftrap was misschien niet perfect, maar wél onvergetelijk. En af en toe wordt er bij een aftrap door de spelers van destijds nog even gefluisterd: "Denk eraan, de bal moet wel een hele omwenteling maken hè."